صالح عضيمة (مترجم: سيد حسين سيدى)

416

معنا شناسى واژگان قرآن (فرهنگ اصطلاحات قرآنى) (فارسى)

اين امور تنها اسامى ، الفاظ و ظاهر آن را مىشناسند و آنها را تكرار مىكنند و مىپندارند كه اين از علم اوّلين و آخرين برتر است ؛ و به فقيهان و مفسّران و محدّثان و ديگر دانشمندان به چشم خوارى مىنگرند و همهء بندگان را كوچك مىشمرند و دربارهء زاهدان مىگويد : آنها در سخن گفتن با خداوند در حجابند و مدّعى است كه و اصل به حق است و از مقرّبان مىباشد . او نزد خداوند از فاجران و منافقان است و نزد اهل دل از نادانان . غزّالى در گروه چهارم ، ثروتمندان و اهل دنيا را جاى مىدهد . سخن در باب اينها را همچون اهل علم و تصوف و زهد ، به درازا مىكشاند ، و نيازى به طولانى كردن آن نداريم . مردم از آخرت غافل و به دنيا و لهو و لعب آن ، يعنى مال و زن و فرزند ، نيازها و آرزوهاى بى حدّ و حصر كه تنها به مرگ آدمى پايان مىيابند ، مشغول شدند . مردم به‌واسطهء باطل از حق در حجابند و به لذّتها گرايش پيدا كرده‌اند . آنها فريب‌خوردگانند ؛ چون اينها باقى و جاويد نيستند . به زودى دچار بيم و هراس بزرگى خواهند شد ، و مرگ آنها را ناگهان مىربايد و به خاك تبديل مىشوند : فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ « 1 » .

--> ( 1 ) - زخرف ( 43 ) آيهء 83 : پس آنان را رها كن تا در ياوه‌گويى خود فروروند و بازى كنند ، تا آن‌روزى را كه بدان وعده داده مىشوند ديدار كنند .